hikayeler - GERÇEK SEVDA

< hikayeler - GERÇEK SEVDA - Blogcu

br>
Bir umut vardır hiç tükenmeyecek, bir hasret vardır çekilmeyecek, birde ölüm vardır, bir gün elbet gelecek ama sana olan sevgim ne ölecek ne de bitecek...

GERÇEK SEVDA

14/7/2007 - Kelebek...

Kategori: hikayeler

İyi kalpli yalnız bir adam birgün bir koza bulur. Kozanın içinde

küçük bir tırtıl vardır. Adam çok sever bu tırtılı. Onunla

tüm yalnızlığını, tüm sevgisini paylaşır. Gel zaman git zaman

tırtıl büyür, güzel bir kelebek olur.

Adam kelebeğine hayran, bırakamaz onu bir türlü.

Aslında kelebeğin aklında dağlar, kırlar, çiçekler vardır da

kıyamaz bir türlü adama ve sevgisine, yalnız bırakamaz onu.

Üç günlük ömrünü sevildiği ve sevdiği yerde

geçirmeye hazırdır.

Ama adam bilir ki "Sevmek bazen vazgeçmeyi de bilmektir.

" Kelebeğine son kez bakar ve onu salıverir özgürlüğüne,

kırlarına, çiçeklerine doğru...

Kelebek mutlu olmasına mutludur ama hiçbir meltem,

hiçbir çiçek yaprağı adamın avucunun sıcaklığını andırmaz.

Aklında adam, o çiçek senin bu çiçek benim

dolaşır saatlerce...

Adam bir kelebeğe sevdalı, bakıp durur boşluğa.

Kelebekse hâlâ konacak sıcak bir avuç aramakta!

Böylece kelebek şunu anlar;

"Bazen ait olduğumuz yer orasıdır; sıcak bir avuçtur biliriz.

Ama o yerin bize ait olma ihtimali bir hiçtir."
Böylece adam şunu anlar:

"Hiçbir sevdayı yalnızca sevgiyle yaşatamazsınız."
O günden sonra kelebek, adama duyduğu özlemi gömecek

bir dağ aramaya başlar. Ama gücü tükenene dek arayıp da

bulamayınca anlar ki
"Hiçbir dağ bir özlemi gömebileceğimiz kadar büyük değildir."
Adamsa artık sevdasını koyar avuçlarına

kelebeğinin yerine.

Herkes birşeyler yaşar; iyi ya da kötü, doğru ya da yanlış.

Yaşadıklarından bir çıkarım yaparak hayatına bir yol verir,

aynı zamanda düşüncelerine de...

BIRAK SEVGİ SENİ BULSUN!!!

Alıntı

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

9/7/2007 - Güneş ve Rüzgar

Kategori: hikayeler

Güneş ve Rüzgar, hangisinin daha güçlü olduğu konusunda

tartışırlar. Ve rüzgar ;

"Sana benim daha güçlü olduğumu kanıtlayacağım "der.

"Şuradaki yaşlı adamı görüyor musun hani su üstünde

palto olan. Bahse girerim o paltoyu üstünden senden çok daha

çabuk sokup alabilirim."

Bu denemeye razı olan güneş bir bulutun arkasına gizlenir ve

rüzgar bir fırtına gücüyle esmeye başlar. Ancak rüzgar şiddetini

ne kadar artırırsa yaşlı adam da paltosuna o kadar sarınır.

Sonunda rüzgar pes edip durulur ve güneş bulutun arkasından

çıkarak yaşlı adama sıcacık gülümser. Bunu gören yaşlı adamın

yüzünde bir hoşnutluk ifadesi belirir. Ve paltosunu çıkarır.

İddiayı kazanan güneş rüzgara

"DOSTLUK VE NAZİKLİK HER ZAMAN HAŞİNLİK

VE ZORBALIKTAN DAHA GÜÇLÜDÜR.." der

Alıntı

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

4/5/2007 - Martılar Neden Denİzİn Üzerİnde UÇar !!!

Kategori: hikayeler

Bundan yüzyıllar önce deniz aşırı, çok güzel bir ülke varmış.

Tabi her masalda olduğu gibi bu masalda da o ülkenin bir kralı ve tabii

ki bir de prensesi varmış. Prenses dünyalar güzeli bir kızmış.

Kralın emri ile her gün prenses dolaşmak için saray muhafızları ile

birlikte sarayın dışına çıktığında ona bakmak yasakmış.

Halk onun dolaşmaya çıktığı ilan edildiğinde eğilir ve gözlerini kapatır,

ya da evlerine kaçışırmış. Onu görmenin bedeli ölümle cezalandırılırmış. Günlerden bir gün yine prenses dolaşmak için çıktığında...

Fakir bir köylü delikanlı iradesini yenememiş ve yavaşça başını kaldırıp prensese bakmış ve başını kaldıran fakir delikanlı ile prenses o anda

göz göze gelmişler... Tabii ki... Tahmin edeceğiniz gibi fakir delikanlı

pensese inanılmaz bir aşkla tutulmuş. Prensesin de o derin

bakışlarının boş olmadığını düşün en fakir delikanlı günlerce

uyuyamamış ve ölümü bile göze almak pahasına, prensesi bir

kere daha görmek için uğraşmış durmuş.

Bu arada fakir delikanlıya da tutulan güzel prenses onun zarar

görmemesi için günlerce kendini saraya kapatmış. Sonunda dayanamayan fakir delikanlı her şeyi göze alarak gizlice sarayın bahçe duvarına

tırmanmış ve prenses ile bir kere daha göz göze gelmişler.

Fakir delikanlı hemen duvardan atlamış ve prensesle konuşacağı anda

saray muhafızlarına yakalanmış. Kralın karşısına götürülen delikanlı

nasıl olsa ölümle cezalandırılacağını bildiğinden krala prensese duyduğu

aşkını anlatmış. Kral ölüm emrini vereceği anda prensesin
yalvarışlarına dayanamamış ve fakir delikanlıya başka bir ceza

vermeyi kabullenmiş.

İşte hikayemizde zaten burada başlıyor..
Hemen bir gemi hazırlattıran kral gidilebilecek en uzaktaki adaya

bir fener yaptırmış ve fakir delikanlıyı da o adada
yanlız yaşamaya mahkum etmiş...

Aradan bir kaç ay geçmesine rağmen prensesi unutamayan

fakir delikanlı prensese olan aşkını kağıtlara dökmüş ve martılara

anlatmaya başlamış... Artık bütün martılar fakir delikanlının prensese

olan aşkından haberdarmış. Sonunda martılar bile fakir delikanlıyı

anlamış ve yazdığı mektupları prensese götürmeye başlamışlar...

Ve zamanla prensesin de yazmış olduğu mektupları fakir

delikanlıya götüren martılar aracılığı ile aşkları iyice büyümüş; ta ki...

Bir sabah sarayın bahçesinde kahvaltı yaparken prensesin odasının penceresine ağzında bir
mektupla konan martıyı kralın görmesine dek.

Tabii korkulduğu gibi olmamış... Ağlayan kızına sarılan kral,

hayvanların bile bu aşkı anlarken kendisinin anlayamadığı için

kendisinden utandığını söyleyerek prensese hemen bir gemi göndertip

fakir delikanlıyı getirtip kendisi ile evlendireceğini söylemiş.

Buna çok mutlu olan prenses hemen fakir
delikanlıya bir mektup yazmış ve olanları anlatmış.

Tabii bu arada mektubu götürmek için bekleyen martıya da her

şeyi anlatarak bütün martıları düğünlerine çağırmış. Buna çok

sevinen martı mektubu bir an önce ıssız adaya götürmek

için yola çıkmış.

Tam yolu yarılamışken yanından geçen bir kaç martı arkadaşına

haber verip hepsinin düğüne davetli olduğunu söylemek için gagasını

açtığında mektubun düştüğünü farketmiş. Ve mektubu tüm martılar

hep birlikte aramaya başlamışlar...

Fakat bir türlü bulamamışlar.

Bu arada prensesten mektup alamayan fakir delikanlı, yazmış

olduğu mektupları göndermek için bir tek martı bile bulamamış...

Biraz ilerisinde uçuyorlar fakat yanına gitmiyorlar ve

mektubu arıyorlarmış... Prensesin kendisini unuttuğunu yahut

istemediğini sanan fakir delikanlı
martıların onun için gelmediğini düşünerek, fenerden kendisini

kayaların üzerine atarak intihar etmiş.

Ve malesef kralın
gemisi adaya vardığında fakir delikanlının soğuk bedeni

ile karşılaşmışlar...

İşte o gün bugündür, her şeyi düzeltmek için denizler üzerinde

uçan martılar

o mektubu ararlar. O mektubu bularak o inanılmaz sevgiyi

ve her şeyi geri getiriceklerini sanırlar ve bu yüzden de hep

denizler üzerinde uçarlar..

Alıntı

__________________

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

26/4/2007 - BiR 'ASK' ÖyKüSü

Kategori: hikayeler

BiR 'AŞK' ÖyKüSü

Moses Mendelssohn hiç yakışıklı bir adam değildi. Çok kısa

boyunun olmasının yanı sıra, çok garip bir de kamburu vardı.

Moses Mendelssohn, günün birinde Hamburg'da yaşayan bir işadamını ziyarete gitti. İşadamının, Frumtje adında

çok güzel bir kızı vardı.

Moses,bu güzel kıza umutsuz bir aşkla tutuldu. Fakat güzel

kız onun çirkin görüntüsünden ürkmüştü. O nedenle, değil onun sevgisine karşılık vermek, yüzüne bile bakmak istemiyordu.

Ayrılma zamanı geldiğinde Moses, güzel kızın üst kattaki

odasına çıktı ve tüm cesaretini toplayarak onunla son kez

konuşma girişiminde bulundu. Kızın güzelliği öylesine

olağanüstüydü ki, bir an için onun cennetten

geldiğini bile düşündü.

Fakat kızın, başını kaldırıp da yüzüne bakmamaktaki

direnci, Moses'ı çok üzdü.Güçlükle başarabildiği konuşması

sırasında çirkin aşık, bu güzel kıza bir soru sordu:

"Evliliklerin kutsal bir özelliği olduğuna inanır mısınız?"

dedi "Elbette" diyerek yanıtladı güzel kız ve gözlerini yine

kaldırmayıp Moses'ın yüzüne yine bakmadan, kendi de

ona bir soru sordu:

"Peki ya siz?"dedi."Siz inanır mısınız buna?"

Moses bir an bile duraksamadı: "Evet,ben de inanırım"

dedi ve ekledi: "Biliyor musunuz? Her erkek çocuğu doğduğunda Tanrı,onun evleneceği kızı belirlermiş. Benim doğumumda da,benim evleneceğim kız belirlenmiş ve bana 'Senin karın kambur olacak' demiş.O zaman ben bir istekte bulunmuşum Tanrı'dan.

Tanrım, kambur bir kadın bir trajedi olur. Lütfen onun

kamburluğunu bana ver ve onu güzel bir kadın yap' demişim.

" Moses' ın bu sözlerinden sonra Frumtje gözlerini

yerden kaldırdı, onun gözlerinin içine baktı ve elini uzaatıp,

Moses' ın elini tuttu.Ve daha sonra da onun, sevgili eşi oldu.

Bu anlattığımız bir "peri masalı" değil, ünlü Alman besteci Mendelssohn'un büyükbabası ile büyükannesinin

evlenmelerinin öyküsüdür.

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

22/4/2007 - Istırap ve Tuz

Kategori: hikayeler

Hintli bir yaşlı usta, çırağının sürekli herşeyden şikayet
etmesinden bıkmıştı. Bir gün çırağını tuz almaya gönderdi.

Hayatındaki herşeyden mutsuz olan çırak döndüğünde,

yaşlı usta ona, bir avuç tuzu, bir bardak suya

atıp içmesini söyledi.

Çırak, yaşlı adamın söylediğini yaptı
ama içer içmez ağzındakileri tükürmeye başladı.
"Tadı nasıl?" diye soran yaşlı adama öfkeyle
"acı" diye cevap verdi.

Usta kıkırdayarak çırağını kolundan tuttu ve dışarı çıkardı.
Sessizce az ilerdeki gölün kıyısına götürdü ve çırağına

bu kez de bir avuç
tuzu göle atıp, gölden su içmesini söyledi.

Söyleneni yapan çırak,
ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken

aynı soruyu sordu:

"Tadı nasıl?"

"Ferahlatıcı" diye cevap verdi genç çırak.

"Tuzun tadını aldın mı?" diye sordu yaşlı adam,
"hayır" diye cevapladı çırağı.
Bunun üzerine yaşlı adam, suyun yanına diz çökmüş olan

çırağının yanına
oturdu ve şöyle dedi:

"Yaşamdaki ıstıraplar tuz gibidir, ne azdır, ne de çok. Istırabın
miktarı hep aynıdır. Ancak bu ıstırabın acılığı, neyin içine

konulduğuna bağlıdır. Istırabın olduğunda yapman gereken

tek şey ıstırap veren şeyle
ilgili hislerini genişletmektir. Onun için sen de artık bardak olmayı
bırak, göl olmaya çalış."

Alıntı