hayata dair - GERÇEK SEVDA

< hayata dair - GERÇEK SEVDA - Blogcu

br>
Bir umut vardır hiç tükenmeyecek, bir hasret vardır çekilmeyecek, birde ölüm vardır, bir gün elbet gelecek ama sana olan sevgim ne ölecek ne de bitecek...

GERÇEK SEVDA

1/10/2007 - Aşk Ve Çılgınlığın Hikayesi

Kategori: hayata dair

Uzun zaman önce, dünya yaratılmadan, insanlar dünyaya ayak

basmadan önce,iyi huylar ve kötü huylar ne yapacaklarını

bilemez vaziyette dolanıyorlarmış.

Bir gün, toplanmışlar ve her zamankinden daha fazla canları

sıkkın oturuyorlarken;

Saflık ortaya bir fikir atmış;

- "Neden saklambaç oynamıyoruz?"

...Ve hepsi bu fikri beğenmiş, hemen çılgın

Çılgınlık, bağırmış:

- "Ben ebe olmak ve saymak istiyorum,

Ben ebe olmak istiyorum!"

...Ve başka hiç kimse Çılgınlığı arayacak kadar çıldırmadığı için,

Çılgınlık bir ağaca yaslanmış ve saymaya başlamış, 1, 2, 3 .....

Ve Çılgınlık saydıkça, iyi huylarla kötü huylar

saklanacak yer aramışlar;

Şefkat Ay'ın boynuzuna asılmış;

İhanet çöp yığının içine girmiş;

Sevgi bulutların arasına kıvrılmış;

Yalan bir taşın altına saklanacağını söylemiş,

Ama yalan söylemiş çünkü gölün dibine saklanmış;

Tutku dünyanın merkezine gitmiş;

Para hırsı bir çuvalın içine girerken çuvalı yırtmış.

...Ve Çılgynlık saymaya devam etmi?, 79, 80, 81, 82.....

Aşkın dışında, bütün iyi huylar ve kötü huylar o ana

kadar zaten saklanmış, Aşk, kararsız olduğu gibi, nereye

saklanacağını da bilmiyormuş..

Bu bizi şaşırtmamalı çünkü hepimiz Aşkı saklamanın ne

kadar zor olduğunu biliriz.

...Ve Çılgınlık 95, 96, 97... ye gelmiş ve 100'e vardığı anda,

Aşk sıçrayıp güllerin arasına girmiş ve saklanmış.

...Ve Çılgınlık bağırmış "Önüm, arkam, sağım

solum sobe, geliyorum!"

....Ve arkasını döndüğünde, ilk önce Tembelliği görmüş,

o ayaktaymış çünkü saklanacak enerjisi yokmuş.

Sonra Şefkat 'i ayın boynuzunda görmüş, ve İhaneti çöplerin

arasında, Sevgiyi bulutların arasında, Yalanı gölün dibinde,

ve Tutkuyu dünyanın merkezinde, hepsini birer birer bulmuş,

sadece biri hariç.

Ve Çılgınlık umutsuzluğa kapılmış, en son saklı kişiyi bulamamış,

derken Haset, Aşk bulunamadığı için haset duyarak,

Çılgınlığın kulağına fısıldamış;

- "Aşkı bulamıyorsun çünkü o güllerin arasında saklanıyor."

...Ve Çılgınlık çatal şeklinde tahta bir sopa almış, ve güllerin

arasına çılgınca saplamış, saplamış, saplamış, ta ki yürek burkan

bir haykırma onu durdurana kadar.

Ve haykırıştan sonra,

Aşk elleriyle yüzünü kapayarak ortaya çıkmış, parmaklarının

arasından sicim gibi kan akıyormuş, gözlerinden. Çılgınlık

Aşkı bulmak için heyecandan Aşkın gözlerini çatal

sopa ile kör etmiş...

- "Ne yaptım ben? Ne yaptım ben?" diye bağırmış.

- "Seni kör ettim. Nasıl onarabilirim?"

...Ve Aşk cevap vermiş;

- "Gözlerimi geri veremezsin. Ama benim için bir şey yapmak

istersen, benim kılavuzum olabilirsin."

...Ve o günden beri, Aşkın gözü kördür ve o günden beri

Çılgınlık da her zaman onun yanındadır..

Alıntı

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

1/10/2007 - “Aynadakinin ne kadarı benim, ne kadarı oynadıklarım?..

Kategori: hayata dair

öLüm değil beni korkutan ! Boş bir yaşamın ardından
varacağım yer olması sıkıyor canımı.

Nedir ki? Kırk yıllar , elli yıllar, billahi çok değil !

Hele hele çizilen bu yolda, bize hiç gelir.

Ne beklersin yaşamdan ÇORBACI ?!

Ne bekler yaşam senden? İkiniz de tüketirsiniz hoyratça

zamanı, işte geride kalanlar sıkar canımı..

Yedi yaşında başlarsın okula, sayma ondan öncesini.

Sonra, yıllar yılı gider gelirsin, kara tahtalı değirmene,
berrak zamanını öğütmek için.

Yirmi iki civarı alırken diplomanı, tüketivermişsindir

üçte birlik zamanını...

Diploma yetmeez!!, diyor Topal Şarapçı;

“İyi bir iş bul gel hele bakalım.!
Askerliğini de yap birde, sonra evlen bakalım..”

İşte bir on yıl daha uçuveriyor ansızın.

Yaş oluveriyor otuz beş!

Gerçekten yarısı mıdır yolun?! Belki de yarısından da

yakın geriye bakma sakın küheylan !

Kopuverir zincirleri yaşamın, bir iplik gibi ansızın.

“Hele bir borçlarımızı ödeyelim, sonra daha iyi yaşarız.
Şimdilik biraz sabır” diyor karım Nazife!

“Hele bir başımızı sokacak yuva olsun da,

gerisi kolay diyor.
Eee..bu da doğru hani.. İşte böyle yitiyor hep on

seneler, eriyen buzlar misali.

Karım, çocuklarım, kooperatif başkanım, yardımcım,

tek tük arkadaşlarım.. ve...TV’deki haber sipikeri!

Bu kadar çevremdekiler.

Bunlara bakıyor yıllardır gözlerim. İşte bu yüzdendir ki,

Miyopsun! Diyor doktorum.

Ellinci yaş günümü, kimse fark etmiyor bile.

Ufaklığın diploma töreni var. Ne biçim alış veriş bu?

Anlayamadım gitti.!
Yapmak istediğim bir çok şey, özlem

kapısında yitti..

Hırs ile mutfağa., ne varsa atıştırmak için,
sıcacık bir el tutuyor elimi

“Perhiz yapmalısın artık !” diyor
Karım Nazife.

Eee..doğru da söylüyor hani. Kalan on yılımın birkaç

yılı hastalıkla geçiyor. Gerisi de torunların peşinde..

Eee, “Ulan hani yaşayacaktık!!! “ diye bağırıyorum.
“Sakin ol ! Tansiyonun yükselecek” diyor karım Nazife.
Eee.doğru da söylüyor hani.

Nedir yaşamın kısır döngüsü anlayamadım gitti.
“İyi yaşadık, hoş yaşadık” diyor karım Nazife
“Patronların da pek severlerdi çok da çalışırdın hani.
Bak herşeyimiz var, büyüdü sayılır çocuklar da,
daralacak ne derdin var?
Haydi neşelen artık. “

Eee.. Doğru da söylüyor hani Bir eş, birkaç çocuk,

bir ev ve araba,
işte yaşamın bilançosu..

Hayır hayır ! Korkuyorum ölümden!!
Boşa geçen bir yaşamın ardından nasıl gidilir oraya?!

Özgürce çizmeliydim yaşamımı zorda olsa,
özgürce ulaşmalıydım sona.

Yalnızlıkla yaşansa..kanaviçe gibi dokumalıydım,

güzelikleri, gizemleri.

Ter basıyor fırlıyorum yataktan.
“Dönüp durma” diyor, karım Nazife, yarı uykulu
“Sıkıca örtün de uyu”

Tüketmek için bunca acele ettiğimiz takvim yapraklarına..
Onca hızla çevirdiğimiz akreplere yelkovanlara..
İçine gönüllü daldığınız o insafsız rutin çarkına..
Şöyle bir uzaktan baktığınızda, ne hissediyorsunuz ?
“Ne kadarı benim hayatım diye “

soruyor musunuz?

Ne kadarını başkaları yaşamış benim yerime..Ya da
Ben başkalarının ?
“Aynadakinin ne kadarı benim, ne kadarı

oynadıklarım?..”

Sevgiyi koydum, kum saatinin dolu dizgin akıp giden

kumlarının her bir zerresine.
Çünkü bir tek sevgi var elimizde; bunca yıldan

damıtılıp gelen..

Yine bir tek o kalacak, yaşanacak yıllarından geriye..

Ötesi yalan...

Alıntı

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

28/9/2007 - Bir Avuç Düş Benim Olsun...

Kategori: hayata dair

Sevgiler sarhoş,yollar yokuşsa; bir dilim ekmek için, eziliyorsa duygular..

Yoksul annelerin gözünde damlalar kapkara, zenginin elinde,

faturasız ise mutluluk; ben

bu işte YOKUM!

Kardeşin kardeşe düşmanlığın da, insanlığın çıkara dayatmasında,

yalanın diz boyunda; bu işte YOKUM! Sayfası açılmayan sararmış

kitapların, tozlu rafında, mürekkebin ağıtın da, bir özgür tümcenin

tutsaklığında, saatlerin vurgunluğunda, boşa yorulan

beynin rahatsızlığında; ben YOKUM!

Yarışı kahvaltıda başlattığımız, çayın son deminde keyif yapamadığımız, gözümüzün kaldığı yelkovan, akrepte, aklımızı alan yarında;

şöyle uzun uzadıya sohbet edemediğimiz dostun heyecanın da,

yarenin gülüşünde iklimleri değiştiremiyorsak;

ben bu işte YOKUM!

Savaşır gibi yaşarken, maratoncu gibi koşarken, düşen yüreklere

çelme çelen dosttun dostluğunda; ben bu işte YOKUM!

Bir kahve içimlikse sevgiler, nankörse duygular, ihaneti

seçmişse yürekler. Çiçekler kan kokuyor, zıpkın açıyorsa

güller, tabiat yapaylaşmışsa, doğal değilse bakışlar;

ben bu işte YOKUM!

Onurlu insanlar çakıl, utanç yüzler falez olmuşsa, deniz

falezler den korkup baş kırıyorsa, gece parlamıyorsa,

karanlığa Günaydın demiyorsa; ben bu işte YOKUM!

Balkondaki sardunyalar, penceremdeki kuşlar, sevgi bahçıvanın

elindeki akasya kokusu anlatmıyorsa; aşkı, sevgiyi,

özlemi, hayalleri, umutları... Ben bu işte YOKUM!

Yokum sizin oluşturduğunuz, güzel diye övündüğünüz o

hayatta ben yokum! Yokum,dostlar!Ayıklayamadığım çimenlerin kaybında,terkedilmiş umutların çığlığında.. Dehşet bakışların

güvensizliğinde yokum dostlar!

Bir yudum, sevgi, Birkaç şiir, Bitimsiz kalem, ağlamamış

kelimeler, Küsmemiş güneş,

el değmemiş bir avuç düş...

Her şey sizin olsun, bir şiir, bir kalem birde gerçek

sevgilerle karışık düşler benim olsun.

Umut, tüm çareler tükendiğinde içimizden yansıyan ışık
Durma, devam et diyen bir ses kulağımıza fısıldayan
Umursamazlığın, boşvermişliğin üzerine atılan toprak
Mutluluğu çoğaltan yaşam enerjisidir bizi ayakta tutacak

Umut, usanmadan, yorulmadan bekleyebilmektir sabırla
Maziyi bir kenara bırakıp doğan yeni günü

sevinçle karşılayabilmek

Uzakları yakın, olmazları olur kılabilme arzusudur

yüreğimizin derinliklerinde
Taa ki takvimin yaprakları tükenip yeni bir

sayfa kalmayana dek…

Alıntı

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

26/7/2007 - Kardelen Ve Hercai

Kategori: hayata dair

KARDELENIN ASKI

Daglarda yasayan ve birbirini cok ama cok seven iki tane cicek varmis.

Bunlar hep ilk baharda acar sonbaharda dökülürlermis.

Bir gün bir cicek digerine:
-Bizim birbirimizi bu kadar cok severken ilkbaharda acip sonbaharda

solmamiz dogru mu?

-Gel biz bundan boyle sonbaharda acalim herdaim askimizi

doya doya yasayalim,demis.digeri de
-Tamam sonbaharda da acalim,ben seni cok seviyorum,demis.

oteki cicek:
-Tamam soz mu sonbaharda bulusucaz seni beklicem

sevgilim,demis.

digeride:
-Tamam sevgilim gelicem,soz,demis.
Zaman ilerlemis ve gelmis karakis calmis kapiyi...
Teklifte bulunan o kara firtinaya ragmen kari delmis ve

cicek acmis.Beklemis sevdiginin de cicek acip disari

cikmasini ama nafile..

Gunler gecmis bi turlu cikmamis meydana sevdigi..

Cünkü;kardan firtinadan korkmus.ya bani kirarsa koparik

uzaklara gotururse diye..
O gunden sonra kari delip yukari cikan cicege KARDELEN;kardan,firtinadan,koparilmaktan korkupta verdigi

sozde durmayan cicege de HERCAI demisler.....

Alıntı

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

15/7/2007 - KÜCÜGÜM...

Kategori: hayata dair

KüÇüCüĞüM

Ayni sokakta oturuyorduk
Hergün bir kizla geliyordu eve
Adi ESRARENGIZDI
Herkez onun hakkinda
Farkli seyler söylerdi.
Fakat kimse gercegi bilmezdi

Kirli sakallari vardi.
Yesil gözlü, kumraldi
Mahallenin kizlari hayrandi ona
Bense nefret ederdim
Hic kimseyle konusmaz
Sadece gelir gecerdi

Birgün onunla yolda karsilastik
Cok güzel bir yüzü vardi
Bana gülümsedi
Sasirdim
Ama yine de onu sevmiyordum.

Fakat o cok farkliydi
Gece boyunca lambasi yanardi
Uyumak yerine onun evini seyrediyordum,
Onu sevmedigim halde her seyiyle ilgileniyordum
Yavas yavas onu gözlemeye basladim
O an anladim ki
Hep kendimi kandirmisim
Ona karsi hissettigim sey sevgiymis
Artik o eve gelmeden uyuyamiyordum.

Yanina gelen kizlari kiskanirdim
Herkez onun kötü oldugunu söyleyince
Hep onu savundum
Onunla karsilasmak icin kapida dururdum
Onu yine yolda gördüm
Bana göz kirpti
Yanimdan gecerken onu cagirdim
Acelem var KÜCÜGÜM dedi

Bana aramizdaki yas farkini hatirlatmisti
Eve gidip, sabaha kadar aglamistim
Karar verdim, ona askim ilan edecektim
Yolun ugözledim
Birgün onu gelirken gördüm
Pesine düytüm O eve girdi
Biraz bekleyip kapiyi caldim
Acti, ne var KÜCÜGÜM dedi

SENI SEVIYORUM dedim

Gülümsedi
EVET dedi
Ne evet dedim, konusmadi
Kosarak disari ciktim
Bir ay boyunca evden cikmadim
Bir gün kizlarla konusurken
Ambulans geldi, onun evine girdi
Sedye ile onu disari cikardilar
Önümüzden gecerken

Bende seni KÜCÜGÜM dedi ve gözlerini yumdu.

Kipkirmizi oldum herkez bana bakiyordu
Aglayarak kosmaya basladim
Aksama kadar sokakta gezdim
Gözyaslarim durmadan akiyordu
Sonra eve geldim
Annemler ondan bahsediylardi

Sevdigi bir kiz varmis
Ailesi evlenmesine izin vermeyince
Kiz evden kacmis
Sokak serserileri onu öldürmüs
Eve getirdigi kizlar, evi olmayan kizlarmis
Kimi sevdiyse ölmüs
Cok sevip aci cekmis
Intihar edip hastaneyi aramis

Polisler evin duvarinda KÜCÜGÜM yazisini bulmus
KÜCÜGÜM sende ölme yaziyormus
Bende seni sevdim
Sevdiklerim gibi sende ölme diye ben öldüm

KÜCÜGÜM